RACISME OF OOGKLEPPEN: EEN ANEKDOTE

   RACISME OF OOGKLEPPEN: EEN ANEKDOTE

In een Brussels buurthuis werd een film vertoond met interviews met allerlei criminele wijkbewoners.   In de vragenronde vroeg een man, die naar mijn inschatting zo’n 40 jaar geleden academisch onderwijs had genoten, waarom er alleen buitenlanders te zien waren en geen Belgen.

Nou, zeiden de makers, dan heeft u niet goed opgelet: alle geïnterviewde verklaarden dat ze (ook) de Belgische nationaliteit bezitten en sommigen zijn hier ook gewoon geboren zoals Ali en Mo vertelden. Meneer, voor ons zijn dat Belgen.

Maar waarom waren er dan geen Bélgen te zien, riposteerde de academicus.

Nogmaals, meneer, we hebben alleen geselecteerd op nationaliteit.

En trouwens, hier in Brussel heeft 75 % van de mensen buitenlandse roots, en dat geldt uiteraard nog sterker voor de jongere generatie. Dat is algemeen bekend, dat wéét u toch ook. We hebben gewoon de feiten gepresenteerd. Het is dus echt om een misvatting als u denkt dat er is geselecteerd op afkomst, dat zou racisme zijn geweest.

Is die vragensteller nou in zijn hart wat racistisch, vergelijkbaar met Pressers “de nieuwe fascisten zullen zich anti-fascisten noemen” òf is hij een zichzelf in de étalage plaatsende deug-mens òf gaat het om veel voorkomend intellectueel onvermogen om contemporaine maatschappelijke omstandigheden te incorporeren in het eigen denken?

Een heel ander voorbeeld: Begin 70’er jaren besloot een faculteit Archeologie om voor eens en altijd een antwoord te vinden op de vraag wat de precieze oorzaak was van de cultuuromslag die in de 3e eeuw voor Chr.  plotseling een einde maakte aan meer dan een millennium buitengewone Griekse (en ‘Italiaanse’) aardewerkcultuur, waarvan de beschildering door velen wordt gezien als veel hoogstaander dan b.v. Van Eijck of Rembrandt. ) 2. Na een half jaar studie was het team niets opgeschoten; er was geen extra heftige oorlog, geen natuurramp, werkelijk niets dat een afdoende verklaring opleverde.

Pas 40 jaar later zag men wel ineens een verklaring: het was naar alle waarschijnlijkheid vooral gewoon de tijdgeest geweest:

Precies zoals men in die jaren in West-Europa afstand nam van veel facetten van het vooroorlogse leven: zoals de eisen in de studenten opstanden van ’68; en in het privéleven het verfoeien van de ‘schatten’ van de (voor)ouders: zoals hoge plafonds en glas-in-lood-ramen in huizen; in die tijd belandden b.v. ook veel tafelzilver, art-déco juwelen, antieke meubels èn duur porselein voor afbraakprijzen op vlooienmarkten. De tijdgeest ‘verordonneerde’ ook kostbare gedecoreerd porselein te vervangen door strak en kaal Scandinavisch porselein of door simpel rustiek aardewerk uit de Middellandse Zee regio. Dus precies hetzelfde wat 23 eeuwen eerder was gebeurd bij de Antieken. Maar de ploeg academische onderzoekers bleek ziende blind.

Dus kennelijk ontberen intellectuelen, die men verstand pleegt toe te dichten, best vaak het intellectueel vermogen om contemporaine maatschappelijke omstandigheden te incorporeren in het eigen denken. Maar waarom? Is dat een aangeleerde academische attitude, of gewoon menselijk gedrag?

Nicolette Geveke.

) 1. https://www.bruzz.be/samenleving/bewoners-van-sint-joost-voor-90-procent-van-vreemde-origine-2018-09-14

) 2. https://nl.wikipedia.org/wiki/Oud-Grieks_aardewerk

foto: CCO Wikipedia.

Bovenstaand artikel staat met wat andere woorden ook op de site van  http://verenoflood.nu  29.03.2018

 

 

This entry was posted in SOCIALE COHESIE and tagged . Bookmark the permalink.