ACTA

logostoppacta[1]     A.C.T.A

Copyright is een business model en ACTA* is (en hopelijk was) een grote bedreiging van onze grondrechten. De drijvende kracht achter de ACTA is een congsi van uitgevers, malafide zakenlui en dictatoriale politici.
In onze nationale slaapkamer zijn ze net op tijd wakker geworden en steunden alle partijen met uitzondering van het CDA de motie van PVV-Kamerleden Van Bemmel en Elissen. “Piratensites moeten worden aangepakt, en niet de internetters thuis”. En Rutte heeft maandag j.l. verklaard het Acta-verdrag niet te zullen tekenen.
Helaas maakt een beslissing door onze regering tegenwoordig niets uit want de Europese Commissie, het Europese Hof van Justitie en het EU-parlement kunnen nationale parlementen gewoon buitenspel zetten.
Op de valreep is men zelfs in Brussel/Straatsburg inmiddels enigszins wakker en in de voetsporen van de Zweedse Piratenpartij (geen familie van de Nederlandse naamgenoot) en de PVV zijn de meeste fracties voornemens volgende week voor uitstel of tegen te stemmen.
Er is een uitzondering: de grootste fractie de zogenaamde Volkspartij, alias de Conservatieven alias de Christendemocratische Partij met 271 leden waar ook de restjes van het CDA deel van uitmaken. ‘(…) die het betreuren dat het parlement de mening van het Hof van Justitie niet volgt (…)’
Kennelijk vindt het CDA het niet relevant dat ACTA in strijd is met onze grondrechten.
Belangrijke bezwaren tegen ACTA verdrag zijn dat er een verwarring is gecreëerd tussen copyright en auteursrecht. Ten tweede dat de lobby van gewiekste zakenlui politici hebben wijsgemaakt dat communiceren via internet inhoudelijk anders zou zijn dan praten, telefoneren of iemand een brief sturen, waardoor juridische stappen die eventueel wel gerechtvaardigd kunnen zijn bij commerciële conflicten in business to business situaties, kunnen worden ingezet tegen privépersonen. Zo wordt bij het handhaven van juridische rechten met een kanon op een mug geschoten en worden onze privacy en grondrechten geschonden.
Bovendien is copyright helemaal geen eigendomstitel, doch een beperking van andermans eigendomsrecht, namelijk een door de overheid toegestaan privémonopolie over wat mensen mogen doen met spullen die ze legaal hebben gekocht.
B.v. als u een stoel koopt in een winkel is ie voortaan van u en mag u er mee doen wat u wilt: u mag hem namaken of in mootjes hakken en combineren met planken uit een andere stoel en dat weer verkopen of u kunt hem in de voortuin zetten en als zitplaats verhuren aan passanten.
Maar als u een DVD met een film heeft gekocht mag u er geen stukken uit halen om een nieuwe film te maken en geen nieuwe kopieën maken. Dus uw eigendom is ingeperkt.
Hoe is het mogelijk dat zoveel mensen zich voor het karretje van de copyright-lobby hebben laten spannen? Zijn ze daar in het EU-parlement echt allemaal zoals de kwalificatie van de Engelse juryleden: middel class, middle aged, en vooral middle intelligent? Dat zou best kunnen want steeds meer wordt het werken voor het EU-parlement gezien als second best. Het echte intellect zou bij de EU-commissie werken en die krijgen dus steeds minder weerwerk.
Er is geen enkel verschil tussen een privépersoon die ‘s avonds in zijn slaapkamer een gedicht overschrijft en dat naar zijn geliefde stuurt, of een gedicht voorleest door de telefoon of het via internet aan zijn lief mailt. Toch zou dit volgens ACTA strafbaar zijn en zou om het juridisch te handhaven al het internet verkeer moeten worden afgeluisterd en opgeslagen. Nog een voorbeeld: als u een kookcursus volgt en het recept mondeling of op papier uitwisselt met de buurvrouw is dat prima, maar als u het haar toe mailt bent u strafbaar. In het ACTA verdrag is het allemaal nog veel erger dan behoeft men niet eens meer te bewijzen dat er financiële schade zou zijn.
En na veroordeling wordt uw internetverbinding ook nog afgesloten. Dan bent u dus beroofd van het in de huidige tijd onmisbare middel voor privécontacten, administratie, betalingen, aankopen doen, werken en studeren en kunt u niet meer deelnemen aan het publieke debat en bent u feitelijk ontzet uit uw burgerrechten.
SOPA en PIPA geeft de VS de mogelijkheid in ieder land als copyright zou zijn geschonden is en website af te sluiten c.q. het gebruik van VS creditcards te blokkeren.
Juridisch gaat het dus om drie partijen: de kunstenaar, de uitgever en het publiek.
Maar copyright heeft zich opgetuigd met een onverdiend aureool.
Overal in de wereld heeft de copyrightmaffia al succes en hun juridisch fort wordt steeds hoger door iedere nieuwe wetgeving in een land weer te doen overnemen door andere landen. En zo spanden ze ook de nieuwe,eurofiele, regelzuchtige, Zweedse EU commissaris Cecilia Malström voor hun gouden koets. In Engeland, Frankrijk en Italië worden inmiddels overtreders strafrechtelijk aangepakt door de copyrightorganisaties in plaats van door een normale rechter.
In Denemarken is het nog gekker: In 2010, verdiende regisseur Lars von Trier meer geld door mensen een rekening van €1200 te sturen om een strafproces af te kopen wegens beweerdelijk illegaal downloaden dan met de normale inkomsten voor zijn film ‘Antichrist’. En dan komt de wervende tekst “..redder van de Europese filmhuizen ” als goedkope aanbieding van diezelfde ‘Antichrist’ door NRC-Lux j.l. zaterdag toch in een ander daglicht te staan:
Thans zou een claim van een half miljoen euro tegen een puber die voor de pret was muziek van internet heeft gedownload idioot zijn, maar volgens ACTA wordt dat de norm.
ACTA criminaliseert dus de gehele jongere generatie en die begint het leven met een strafblad en een schuld.
Het argument dat internet slecht zou zijn voor de creatieve sector is onzin.
Huishoudens geven juist ieder jaar meer geld uit aan cultuur en entertainment. Tegenover de terugval in CD-verkoop staat een toenemend bezoek aan concerten en dat is goed nieuws voor artiesten want op een CD verdienen ze 5 á 7 %, maar op een concert 50%.
In het Nederlandse onderzoeksrapport “Ups and downs – Economic and cultural effects of file sharing on music, film and games” uit 2009 blijkt dat alle inkomsten stegen behalve voor de DVD . Maar in dit rapport wordt merkwaardigerwijs (of opzettelijk?) helemaal niet gekeken naar inkomsten van artiesten uit andere bronnen. En zo ging het ook in de Scandinavische landen en het Verenigd Koninkrijk.
Ook de filmindustrie groeide. Het delen van documenten en het gemakkelijk opzoeken van gegevens hielp iedereen vooruit.
Het nut van een CD-uitgeverij is dus geminimaliseerd, zoals dat eerder gebeurde met de geldbeluste middeleeuwse boeken kopiërende monniken die zich op het eind van de middeleeuwen fanatiek verzetten tegen de boekdrukkunst. Ook toen in de 60′er jaren fotokopieerapparaten verschenen wilden uitgevers die verbieden, gedreven door angst voor omzetverlies.
En in de 19e eeuw was er verzet tegen de komst van openbare bibliotheken die, zoals we thans weten, niet alleen een winst was de culturele ontwikkeling en voor onze maatschappij als geheel maar ook voor auteurs.
Internet is gewoon één grote openbare bibliotheek.
De Zweedse Piratenpartij (die dus iets van doen heeft met de al 2 jaar slapende Nederlandse naamgenoot) wil het copyright hervormen voor het bedrijfsleven en afschaffen voor privégebruik.
Volgens hun moeten de creatievelingen worden beschermd en niet de uitgevers van muziek en boeken en kunst. Wel zouden volgens sommigen van hun de auteursrechten veel korter moeten zijn: dus niet tot 70 jaar na overlijden van de auteur maar bijvoorbeeld 20 jaar na het maken van het kunstwerk. Concreet stellen ze voor om ieder altijd 5 jaar rechten te geven en dat men het moet registreren in een openbare database om te verlengen tot 20 jaar.
Volgens Engström kan dit ook met terugwerkende kracht zoals slavenhouders in de 19de eeuw ook hun bezit moesten opgeven.
Dan zou bv Wikipedia veel betere illustraties kunnen hebben of zelfs hoogwaardige geluidsfragmenten.
Er komen dan ook veel interessantere documentaires over de 20ste eeuw.
Dat is ook van groot belang voor digitaliseringsambities van Google, Gutenberg en Europeana.
Juist boeken van de 20ste eeuw kunnen vaak niet vrij op internet worden gezet omdat 75% verweesd is; dus de rechthebbenden zijn onbekend; terwijl die boeken ook niet meer in druk verkrijgbaar zijn. Zo worden we door slechte copyright regeltjes afgehouden van ons collectief erfgoed.
In Free Culture beschrijft professor Lawrence Lessig hoe Adobe “Alice in Wonderland” uit 1865, dat rechten vrij was, heeft geüsurpeerd door het als e-book uit te geven en het is zelfs voor privégebruik niet te printen of te kopiëren.
In de muzieksector zou er ook een einde moeten komen aan DRM (Digital Rights/Restrictions Management), het regionale slot dat door gewone particulieren niet kan worden omzeild maar wel door criminelen, en het samplingverbod dat gewone burgers verhindert losse muziekcitaten te kopiëren en te koppelen. Dat musici en filmmakers verhindert delen van bestaand werk te citeren of te parodiëren en bijvoorbeeld hiphoppers remt in hun creativiteit want ze moeten soms een paar ton aan rechten betalen voor audiomontages door sampling of riffing.
Ook de staats controle op porno kijken wordt door de copyright branche gepushed. Want als er op een aspect van het internet een goed controle systeem op poten is gezet dan is het makkelijk om die infrastructuur tevens te gebruiken voor het claimen van zakelijke rechten.
Er is zelfs een plannetje geweest voor een internetbelasting in de vorm van een flat tax. Maar aangezien 35% van gedownload beeld uit porno zou bestaan, en de niet-pornokijkers daar natuurlijk niet aan mee zouden willen betalen, werd dat idee verlaten, temeer daar het het dilemma opriep: wat is porno?
In de ACTA-kwestie blijkt dat burgers, en dus ook politici, een verontrustend groot vertrouwen hebben in de overheid. Nog veel verontrustender is dat de overheid steeds meer van haar burgers wil weten en die informatie dan nota bene nog wil doorspelen naar het bedrijfsleven. Zodat steeds meer publieke en private organisaties het recht krijgen om ons tot zwijgen te brengen en onze fysieke en intellectuele bewegingsvrijheid in te perken. Nicolette Geveke.
*ACTA = Anti-Counterfeiting Trade Agreement
Gegevens mede ontleend aan een lezing door Christian Engström, lid van EU-parlement voor de Zweedse piratenpartij en het boek ‘The case for Copyright Reform’ geschreven met Rick Falckfinge.en gratis te downloaden (Engels).
http://www.copyrightreform.eu/sites/copyrightreform.eu/files/The_Case_for_Copyright_Reform.pdf

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in EU, PRIVACY en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s